знайшоў у старым нататніку напісанае недзе ў 1989

куляй забілі майго дзеда.
гарэлкай забілі майго бацьку.
хлуснёй забіваюць мяне.

Ціхія пенсіянеры

Здзівіўся быў, як не адшукаў Гуглам гэты верш. Няма ў Інтэрнэце.
Узяў кніжку з паліцы і кладу тэкст сюды. Бо мусяць другія знаходзіць.

Сяргей Грахоўскі

Ціхія пенсіянеры
(зборнік "і радасць і боль", Мінск, 1988)

Не толькі знікалі паэты народу на гора,
Знікалі шэдэўры, знікалі саборы.
Над плошчаю Волі Белую вежу
Лашчылі сонца і ветрычак свежы.
Дзе тая вежа? Дзе той гадзіннік?
Даўнейшы касцёл, нібы той халадзільнік,
Схаваўся ад сораму, што безгаловы,
"Спартак" раскашуе там адмысловы.
Чыталася, як спракаветная кніга,
У "Слове" апетая наша Няміга.
Час і вайна яе пашкадавалі,
А знішчылі тыя, што мы ўзгадавалі.
Дабраліся ўрэшце, далі-такі рады
Новай фармацыі Герастраты.
Сабе задавалі дурную работу,
Даводзілі потым да сёмага поту.
Каб тое, што людзі стваралі вякамі,
Знішчыць дазвання чужымі рукамі.
Сябе узвышалі, хваліла іх прэса,
А сверб руйнавання лічылі прагрэсам.
Іду праз Нямігу і плошчу дахаты
І думаю часта: "А хто ж вінаваты,
Што вуліцы зніклі, палацы, саборы,
Што столькі было і злачынстваў, і гора,
Што зніклі Гарэцкі, што знік Галавач,
Не вернецца Вольны з няволі, хоць плач,
Што згінулі недзе Чарот з Галубком,
Што ленінскай школы камбрыг і нарком
Знікалі начамі, як чорная сажа?
Дык хто за ўсе гэтыя страты адкажа?
Тыя, хто нішчылі, білі, судзілі,
Ходзяць яшчэ паміж нас, як хадзілі.
Лісліва ўсміхаюцца, хлусяць без меры
Ціхія-ціхія пенсіянеры.
Сірочы праклён на іх каменем ляжа.

Няўжо за пакуты ніхто не адкажа?

 

Дебилогизмы

ТУТ пачаў занатоўваць сёе-тое з таго, што заўсёды разбурала гарманічны стан розуму.

Два шэдэўры

Калісьці, здаецца - у 2000-м годзе, разшэдэўрыўся вось такім:


   Скрыпічны акорд
   жыве ў скляпеньнях касьцёла.
   Гармонія дасканаласьці.



   Келіх з чырвоным віном
   будзіць пакрыёмыя мроі.
   Нястомнасьць каханьня.


Падабаюцца...

APAWIEDAŃNIA I LEHIENDY WIERŠAM ROZNYCH AŬTOROŬ.

Тут можна ўзяць сканаваную кнігу "APAWIEDAŃNIA I LEHIENDY WIERŠAM ROZNYCH AŬTOROŬ.WILNIA 1914. DRUKARNIA MARCINA KUCHTY". Аўтары - Янка Купала, Якуб Колас, Алесь Гарун, Стары Улас ды інш. Рэдкі збор вершаў, друкаваны беларускай лацінкай. Шмат для каго, пэўна, будзе адкрыццём, што Купалаўскія вершы выходзілі не толькі кірыліцай. Цікавы і лес кнігі. Калі-небудзь напішу, як у Беларусі "эскадроны смерці" знішчалі не толькі людзей, але й культурныя каштоўнасці.

"Баба Ева, дзед Тамаш"

Даўно шукаў гэтую песню, а знайшоў у адной са сваіх кніжак - "Лірычныя песні. Укладанне і рэд. Н. С. Гілевіча. Мінск, Выд-ва БДУ, 1976".
Трошкі змяніў на свой густ.


Баба Ева, дзед Тамаш, го-го-го,
Паехалі на кірмаш, го-го-го!

Што павезлі прадаваць, го-го-го,
То няцяжка зрахаваць, го-го-го!

Баба - курку й петушка, го-го-го,
Дзед - пшаніцы паўмяшка, го-го-го!

Распрадалі свой тавар, го-го-го,
Зайшлі яны ў рэстаран, го-го-го!

Дзед узяў паўбутэлькі, го-го-го,
Баба - цэлую бутэльку, го-го-го!

Пілі, елі да апрог, го-го-го,
Чуць вылезлі за парог, го-го-го!

Дзед усеўся за пана, го-го-го,
Баба села за фурмана, го-го-го!

Пакуль бабка не спала, го-го-го,
Дык кабылка страпятала, го-го-го!

А як бабка задрамала, го-го-го,
І кабылка прыстала, го-го-го!

Ішоў злодзей па дарозе, го-го-го,
Спадабаў кабылку ў возе, го-го-го!

Ўзяў кабылку з хамутом, го-го-го,
Кінуў бабу з пугаўём, го-го-го!

Як прачнуўся ў возе дзед, го-го-го,
Ды й зароў ён, як мядзведзь, го-го-го!

Ты ж наперадзе сядзела, го-го-го,
А куда жа ты глядзела, го-го-го!

Баба дзеда не ўверала, го-го-го,
Па аглоблях паганяла, го-го-го!

Песня пра Нёман

Сл. А. Астрэйкі
Муз. Н. Сакалоўскага

Ой, Нёман, і песня і слава
Народа майго і зямлі,
Магілаю ворагам цеснай
Не раз твае хвалі былі.

Рака наша слаўная Нёман,
Чысцейшая чэрвеньскіх рос,
Хто мар не ўплятаў у твой гоман,
Табе хто пашаны не нёс?

Ой, Нёман, ой, бацька наш родны,
Як сонца, як дзень, дарагі,
Садамі цудоўнай Радзімы
Твае расцвілі берагі.

Зрабіў фотаальбом на zoto.com. Вельмі зручны гостынг.‚
2007.05.29 - На жаль, уладары зрабілі яго платным. Можна забыць...

АЛОВАК - КАРАНДАШ

Быў наш чалавек у маскалёў. Ці то па гандлёвых справах, ці то турыстам. Спатрэбілася яму нейкія звесткі занатаваць, а мо’ й выгоды падрахаваць. Дастаў паперчыну, аловак (валавік), ды й рахуе.
Пабачыў тое маскаль. Што за дзіва!? Як у дзяка з-пад пяра атрамантавыя літары на паперы застаюцца - бачыў. Як вугалем - дык і сам на плоце паскудствы маляваў. А тут нейкая заморская самапіска ды сухім па сухому піша! Дзіва!
Пытаецца маскаль да літвіна:
- Што гэта?
- Аловак.
- Дай яго мне!
А таму скнару шкада новага алоўка. Пашукаў у кішэні, знайшоў амаль спісаны. Кажа:
- Не братка, гэты самому патрэбны. Ё ў мяне карантыш, то яго бяры.
Узрадаваўся маскаль, пабёг хваліцца падарункам:
- Гляньце што мне беларус падарыў!
- А што!
- Карандыш!
Так і маюць дагэтуль карандаша.

KeePass - надзейнае сховішча для прыватных зьвестак

KeePass is a free/open-source password manager (http://keepass.sourceforge.net)
Вельмі зручная рэч для ўпарадкавання прыватных звестак (паролі, коды...). Раю!
А каб па-беларуску было - бярэм файл тут (для вэрсыі 1.06).

Chakona - Novaya Belarus.
Нечая вандроўная душа ў самоце таксама марыць аб "Новай Беларусі" з высокімі прыгожымі гарамі.
На жаль, старонка спыніла існаванне...

1st post

Спадзяваўся, што запабегну гэтага. Аж на табе! Графаманства-ткі адужала. Муліўся - муліўся, ды завёў сабе блог.